Dawün's bevallingsverlag E-nest | Dawün's delivery E-Litter

Zwangerschap | Pregnancy
Kittendagboek | Kitten dairy
De gewichten | The weights
Bij nieuwe eigenaar | At new owner

30 augustus 2009

Zaterdag: dag 62
Gedurende de middag, rond 16.45 uur, verliest Dawün haar slijmprop. Ze wordt ook wat rusteloos en wil soms een hele tijd in de werpkist liggen. Ook verliest ze vocht, maar er zijn geen tekenen van weeën. Ik maak me lichtelijk bezorgt omdat ze eigenlijk aan de gang hoort te gaan. We hebben echter visite vanwege de verjaardag van Cindy en ik denk dat de drukte haar geen rust gunt om de bevalling door te zetten. Haar buik is nog behoorlijk levendig, dus direct ernstige zorgen maken we ons niet.
Zondag: dag 63
Na een onrustige nacht van mij, een toch een betrekkelijk rustige voor Dawün, besluit ik dat ik het vandaag nog even af kijk, maar vanavond de dierenarts bel als er nog niets aan de gang is. In de morgen blijft ze nog redelijk rustig, gedurende de middag wordt ze steeds onrustiger. Ik blijf veel bij de werpkist zitten, en soms wil ze bij me komen liggen, maar hoe verder de middag vordert hoe onrustiger ze wordt en ze veel bij de deur gaat staan omdat ze naar boven wil. Als wij rond 18.30 uur gegeten hebben, begint ze onophoudelijk te miauwen en naar de deur te lopen, ze wil naar boven. Ik laat haar naar boven gaan, en ze gaat helemaal naar de zolder, naar het mandje waar Shivaya, haar moeder, altijd ligt. Daar gaat ze bij liggen. Zo vlug als ik kan leg ik kranten en handdoeken in het mandje. En dat was net op tijd want haar vruchtwater springt. Ik vraag aan Cindy of ze de spullen voor de bevalling van beneden wil gaan halen en instaleer me zo goed en zo kwaad als het kan op de overloop bij de dames. Al vrij snel krijgt ze lichte weeën die het eerste kitten naar beneden doen persen, het geboortekanaal in. Na een tijd zien we een staartje verschijnen, en als wat later de vruchtzak scheurt komt er een onprettige lucht vandaan. Om 19.45 uur na een behoorlijke tijd persen komt het eerste kitten eruit, stuitligging. Ze heeft moeite met dit kitten, het blijkt ook al snel waarom, het is dood en heeft dus totaal niet meegegeven. Het is een blauw poesje, 48 gram. Na inspectie blijkt het hoofdje niet goed te zijn, het schedeltje is niet gesloten en ze heeft een open gehemelte. Waarschijnlijk is dit kitten al eerder overleden, niet meer gegroeid en is ook de oorzaak van de slecht startende bevalling. Dawün eet de nageboorte van dit eerste kitten helemaal op. Na een tijdje komen de weeën weer op gang en begint ze met de bevalling van nummer twee. Dit kitten is veel groter dan het eerste, en weer een stuitligging. Ook met dit kitten heeft ze moeite omdat het een behoorlijke knaap is. Om 21.15 uur wordt het geboren en er zit geen leven in. Ik wrijf het droog, zuig het slijm uit zijn keel en gebruik respirot, maar ik krijg het niet aan de gang. Zelfs nog even geprobeerd of ik mond op mond beademing kon doen, maar niets helpt. Vermoedlijk was ook hij al dood voor hij geboren werd. Dit is vermoedelijk een Bruin katertje, gewicht 102 gram. Verdorie, het ziet er perfect uit. Ondertussen dat ik met het kitten in de weer ben eet Dawün de nageboorte nagenoeg helemaal op, ze laat wat liggen, en dat haal ik wat later weg zodat ik het weg kan gooien. Dawün heeft wel aandacht voor dit kitten, en ik mag het niet weghalen, het eerste kitten keek ze totaal niet naar om, maar dit wast ze en houdt mij in de gaten dat ik het niet wegneem. Ik wacht tot ze de aandacht erop verliest, hopend dat ze weer weeën krijgt om het dan weg te pakken. De weeën komen niet, maar na een tijdje heeft ze niet meer in de gaten dat het kitten bij haar ligt en neem ik het weg. Weer wachten we een hele tijd, maar er gebeurd niets meer, geen weeën meer, en ik voel zelfs geen leven meer in haar buik. Ik zet haar op haar poten en voel dat er toch minimaal nog een of twee kittens moeten zitten. Ook dood misschien? Om 22.30 uur bel ik de dierenarts, ik weet dat er best wel wat tijd tussen een geboorte en een tweede kan zitten, maar ik wil ook niet te laat gaan bellen. De dierenarts bevestigd mijn vermoeden dat het inderdaad zo zou kunnen zijn dat alle kittens al overleden zijn, maar zelfs met een echo heb je geen zekerheid. Ik wil echter Dawün zo niet de hele nacht laten liggen en besluit haar een Pyton spuit te laten zetten. Dus op met haar naar de dierenarts. Om 23.00 uur krijgt ze haar spuitje, ik krijg twee spuiten mee, mocht ze maar een kitten werpen terwijl ik voel dat er nog meer zitten, dan mag ik haar drie uur na die geboorte alsnog een spuit zetten. Hij doet mij voor hoe ik het moet doen, zodat ik het zelf kan. Ook krijgt ze meteen antibiotica vanwege de dode kittens, zodat ze geen ontsteking krijgt. Als we thuis zijn breng ik haar weer naar boven, naar haar moeder, en meteen als ze in het mandje ligt begint ze te persen. Deze weeën zijn erg hevig, en het kitten wordt in alle hevigheid naar beneden geperst. Weer een stuitligging, en weer moeite met het hoofd. Om 23.15 uur wordt het derde kitten geboren, een bruin poesje volgens mij. Eerst ademt het niet, weer wrijf ik het droog en gebruik te respirot, daarop gaat ze aan de gang, ze ademt eerst nog moeilijk en ik gebruik nog wat meer respirot waarna de ademhaling wat beter op gang komt. Ik haal de nageboorte eraf en laat het door Dawün wassen, die heeft echter niet veel tijd want nummer vier is onderweg. Weer zijn de weeën ontzettend hevig en wordt het kitten met een sneltreinvaart naar beneden gewerkt. Om 23.30 uur wordt het vierde kitten geboren, een licht, choc wellicht, en levenloos. Verdorie, weer ga ik aan de slag met wrijven en uitzuigen en respirot. Eerst gebeurd er niets, maar ik blijf bezig waarna er voorzichtig naar adem wordt gehapt, er zit leven in, maar nog niet voldoende, nog eens uitzuigen en respirot gebruiken en blijven wrijven. Dan gaat het ademhalen, nog niet goed, maar het haalt adem. Ik blijft het wrijven en stimuleren en zie even later het neusje roze worden. Yes, dit gaan we redden. Gelukkig, ik zag al een heel doemsenario dat alles dood was en een superverdrietige Dawün zonder kittens. Dawün likt ondertussen inig tevreden haar kittens, eet her en der nog wat van de placenta's maar wordt erg rustig zonder dat er nog weeën komen. Ik voel al voorzichtig haar buik, maar kan niets meer ontdekken. Voor de zekerheid zet ik haar nog even op haar poten om een grondige check te doen. Maar hoe ik voel of duw, nu voel ik geen kittens meer. Pff... geen spuitjes meer zetten, en toch nog twee levende kittens, want dat had ik haast al niet meer verwacht na de eerste twee. Mama Shivaya komt ondertussen ook weer kijken, want ze heeft er in het begin een hele tijd bij gebleven, maar op een gegeven moment ging ze toch naast de mand zitten. Nu wil ze er echter weer bij maar wil ik eerst de natte doeken opruimen. Dus helpt Cindy me mee en leggen we droge kranten in het mandje en zuivere handdoeken en doekjes. Dan kunnen beide dames met de kittens terug. Ze beginnen samen te wassen en te poesten en spinnen dat het een lieve lust is. Dan weeg ik eerst nog de twee kittens, want bij de snelle bevalling kwam er dat niet van, en ze wegen beiden 88 gram. Mooi gewicht. Het bruine kitten heeft ondertussen de borst al ontdekt, maar het lichte kitten niet. Een hele tijd proberen we het aan te leggen, maar zonder succes. Ondertussen tikt de tijd maar door en voel ik me wel erg moe worden na deze twee dagen van spanningen. Ik besluit toch nog even een flesje te proberen, even kijken of er een zuigreflex is, maar veel meer kan ik niet meer doen. Helaas wil het lichte kitten het flesje totaal niet, ze likt wel wat van de melk weg, maar echt zuigen doet ze niet. Zou ze teveel vocht in haar buik hebben, vruchtwater ingeslikt misschien? Dan besluit ik de gok toch maar te wagen, ik kan tenslotte hier niet blijven zitten wachten tot het drinkt, ik hoop dat het gedurende de nacht de tepel toch gaat zoeken. Dus ik ga slapen, maar als ik wakker wordt moet ik toch weer even gaan kijken. Voor de zekerheid weeg ik de twee weer en zie dat ze beiden afgevallen zijn. Toch zijn ze samen goed actief, maar de lichte drinkt nog steeds niet. Morgenvroeg nog maar even kijen hoe het gaat. Om 6.00 uur ben ik al weer wakker en ga de kittens weer controleren, en gelukkig, het lichte kitten ligt te drinken. Na weging blijkt het weer wat aangekomen te zijn en op 84 gram te zitten, het bruin kitten zit weer op 88 gram. Gelukkig maar, nu maar hopen dat ze het samen goed blijven doen, ons Duo Penoti.

Burmese
Thai