Jamila's bevallingsverlag A-nest | Jamila's delivery A-Litter

Zwangerschap | Pregnancy
Kittendagboek | Kitten dairy
De gewichten | The weights
Bij nieuwe eigenaar | At new owner
Miskraam | Miscarriage

31 januari 2004

Zaterdag: dag 67
17.30 uur nog geen aanwijzigingen voor een beginnende bevalling, we besluiten nog snel ergens een hapje te gaan eten.
18.45 uur zijn we terug, Jamila zit in het katoenen mandje dat op zijn kant ligt. Ik zet het recht, haal Jamila eruit en zie dat haar vruchtwater gesprongen is. Ik zet alle benodigdheden klaar en het wordt wachten. Jamila is ontzettend onrustig. Ze weet niet waar ze wil liggen, in de werpkist, in het katoenen mandje, in de bench of op de bank. De bank vind ik niet zo'n goed idee, en nadat ze een paar keer overal eens gezeten heeft en ik merk dat er een vruchtblaasje hangt, dwing ik haar in de werpkist te blijven. Als zij niet kiest, dan doe ik het wel. Even later begint ze aan de persweeën, maar het gaat niet zo snel als bij Shivaya. Jamila heeft er moeite mee om het kitten door het geboortekanaal te krijgen. Op een gegeven moment zie ik een snoetje, het hangt ongeveer 1 1/2 centimeter uit de vagina van Jamila. Maar het komt niet verder, het is al blauw en koud. Ik vertel aan de anderen wat ik zie en dat ik vermoed dat het eerste kitten dood geboren gaat worden. Toch vergis ik me, even later zie ik het tongetje van het kitten bewegen, er zit nog leven in. Jamila gaat door met persen, ik probeer wat grip op het kitten te krijgen en probeer het op die manier wat sneller naar buiten te krijgen. Jamila wordt een beetje paniekerig en volgens mij kan dit ook wel eens zeer pijnlijk zijn. En zo te horen aan het gebrom van Jamila is dat ook zo.
19.45 uur, hoofdbevalling, het eerste kitten is er 66 gram en een poes. Jamila krijgt een tijdje rust maar dan volgen de weeën voor de nageboorte. Jamila weet heel goed wat ze moet doen, ze likt het kitten schoon en eet de nageboorte op. Ik verwijder met de schaar alsnog de te lange navelstreng, wrijf het kitten verder droog, weeg het en controleer wat het is. Niet veel later zie ik haar alweer persen, nummer twee wordt door het geboortekanaal gedreven. Ook deze geeft problemen, de navelstreng zit om het halsje en Jamila raakt nu helemaal in paniek. Dit doet zeer, je kunt het aan haar gedrag merken. Ik probeer haar met zachte woordjes te kalmeren, en na een aantal persweeën is ook dit kleintje eruit en kan ik de navelstreng van het nekje wikkelen. Ook nu blijft de nageboorte weer redelijk lang achter, en zit nog ver in haar. Als ik aan de navelstreng kom merk ik dat deze zeer strak en vast zit, daarom deed het natuurlijk zo zeer.
20.20 uur, stuitbevalling, 78 gram en een kater. Jamila wil dit kitten niet schoonmaken, ze laat het gewoon liggen. Dus wrijf ik het droog en weeg en controleer het kleintje. Als ik het daarna bij Jamila terugleg vindt ze het allemaal best. Ze blijft echter onrustig en wat ik ook probeer, ze wil absoluut niet meer in de werpkist blijven. Ze springt eruit en gaat ook, net als Shivaya in het katoenen mandje liggen. De dames hebben dat gepromoveerd tot bevallingsmandje. Ok, dan daar maar, als dat de nodige rust geeft. Ze gaat in het mandje liggen en is stukken rustiger. De weeën komen weer op gang en om
21.45 uur komt nummer drie, oei dat is een kleintje, hoofdbevalling, een poes van 50 gram! Erg klein, als deze het maar haalt. Ook nu duurt het weer even voor de nageboorte eruit is, maar dan wordt deze weer op vakkundige wijze door Jamila verwijderd. Ik wrijf de kleine uk nog wat verder droog en weeg het. Er volgt weer een lange rustperiode, Jamila ligt er heerlijk relaxed bij, ze weet nu hoe het moet.
22.49 uur, nummer vier is eruit, stuitbevalling en 72 gram en kater. Jamila begint ook deze kleine weer schoon te poetsen, en na een tijdje volgt ook hier de nageboorte. Deze begint ze ook heel fanatiek op te eten, ik laat haar maar, het is nageboorte nummer drie, dat kan nog. Als er nog een kitten komt dan haal ik het snel weg. Haar buik voelt nog vol aan, volgens mij zit er nog wel eentje. Hopelijk weer niet zo'n kleine anders kunnen het er nog wel eens twee zijn.
23.25 uur, nummer vijf, hoofdbevalling, kater en 86 gram. Jamila is lekker rustig en maakt ook deze kater schoon, als iets later de nageboorte komt haal ik die net op tijd bij haar weg. Even later rits ik het mandje open en controleer haar. Moeilijk, ze blijft niet stil staan, ik twijfel zit er nu wel of geen kitten meer. Ze blijft bij haar kittens liggen en krijgt geen weeën meer, even later draait ze zich op haar andere zij. Daar voel ik ook nog eens maar kan geen kitten ontdekken. Om 00.30 uur nemen we de kittens en moeder mee naar boven, dan heeft ze rust en kan de kittens goed voeden zonder hinder te hebben van onze Burmeesje.

Saturday: day 67
17.30 hour still no signs of a starting labour, we decide to go eat something and get back as soon as possible.
18.45 hour we are back, Jamila is in the cotton transport box witch is lying on its back. I put it back up again, get Jamila out and see that her water has broken. I get all the necessary labour issues and put them next to the whelping box and we wait. Jamila is very restless. She doesn't know where she wants to lay down, in the whelping box, in the cotton transport box, in the bench or on the couch. I don't think the couch is a good idea, and I force her to stay in the whelping box when I see a blather. When she's not going to chose, I will. Her contractions start a bit later, it is not going that fast as with Shivaya. Jamila is having a bit of difficulty to get the kitten thru the labour channel. At some time I see a little snout, it's out of Jamila's vagina for about 1 1/2 centimetre. It's not getting out any further, and it's feeling cold and looks blue. I tell the others what I see and that I think this kitten is going to been born death. But I'm wrong, a moment later I see the tongue of the kitten moving, there is still life in this little thing. Jamila starts pushing again, I try to get some grip on the kitten to get it out a bit faster. Jamila is panicking and it seems to me that she's in pain given the sounds she is making.
b>19.45 hour, heads first, the first kitten is out, it's weight is 66 gram and it is a female. Jamila gets some rest but then the contractions start for the afterbirth. Jamila knows exactly what she has to do, she cleans the kitten and eats the afterbirth. I remove a piece of the umbical cord with a siccors, rub the kitten dry, take its weight and check out what sex it has. A bit later I see her pushing again, number two is going down the labour channel. This one gives some problems also, the umbical cord is around the kittens little neck and Jamila is panicking. This is hurting her, I can notice on her behaviour. I try to calm her down with calm words, and after a few contractions this little one is out and I can remove the umbical cord from its neck. Again the afterbirth is staying inside Jamila, and itís far inside her also. When I touch the umbical cord I notice that its feels stuck inside her, that's why it was hurting her.
20.20 hour, breech presentation, 78 gram and a male. Jamila doesn't want to clean this kitten, she leaves it beside her and doesn't look after it. I rub it dry and get its weight and check the little one. When I put it back with her she's ok with it. She keeps on being restless, and whatever I try, she doesnít want to stay in the welphing box anymore. She jumps out of it, and crawls into the cotton transporting box just like Shivaya did. The ladies name this the whelping box. All right, when that is giving the peace and quit, then go ahead. She lies down in the box and gets quiet. The contractions start again and at
21.45 hour number three is coming, that's a little one, heads first, a female her weight is 50 gram! Very small, letís hope that is enough to stay alive. Again it's taking some time before the afterbirth gets out, but when it's out Jamila is removing it like she has done it all her life. I rub the little one a bit dryer and take its weight. Jamila gets a longer resting period, she's relaxed and knows how to deal with this.
22.49 hour, number four is out, breech presentation 72 gram and a male. Jamila starts cleaning this little one and after a short period the afterbirth is also out. She starts eating this fanatically, I leave her up with it, it's afterbirth number three that she is eating, thatís still ok. When there is another kitten I will remove it's afterbirth. Her tummy still feels full, I think there's still one inside. I hope it's not such a small one again, because then it's even possible that there are still two inside.
23.25 hour, number five, heads first, male and 86 gram. Jamila is very calm and cleans this tomcat, a bit later the afterbirth is out and I can take it away in time. A few minutes later I open up the box and check her out. Difficult, she doesn't stand still, and I have doubts if there is one more kitten inside her. She stays with her kittens and isn't having contractions anymore, a bit later she turns over. I check her out at that side and can't find a kitten. At 00.30 hour we take mom and babies with us upside, there she's going to have some peace and quiet and can feed her kittens without our Burmese kittens walking around her.

Burmese
Thai